ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

สังเวชธรรม

ดูโขนของชีวิต
ขอให้คิดย้อนดูตัว
อำนาจหากเมามัว
ย่อมเสื่อมลง ไร้บารมี
พระคุณไม่เคยสร้าง
พระเดชอ้าง น่าหน่ายหนี
ยุติธรรม ไม่ปราณี
อคติ ลากหลักการ
เตือนใจ ปลงสังเวช
ตั้งในเขตพรหมวิหาร
อธรรมแห่งคนพาล
พึงละวาง อย่าทำตน

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

หวานแต่ช้ำ

เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ

เกินใคร?

ดีเด่นยอดเยี่ยมดีหรือ นี่คือที่ฝันจริงไหม หากงามเกินหน้าผู้ใด ทำไปก็แค่เท่าตน หากเผลอทำพลาดผิดพลั้ง ใครยั้งทับถมฤาสน แม้งานย่ำที่อับจน ไม่ใช่งานตนแล้วไง ดีจริงหรือไม่ที่ฝัน ที่ฉันจะทำถูกไหม ทบทวนตรึกตรองในใจ แล้วไงถ้าฉันอยากทำ

ความลับสำหรับฉัน

ใครคนหนึ่งในฝันอยากให้รู้ ใครคนนึงฉันเฝ้าดูนานหนักหนา ใครคนนั้นอยากบอกความในอุรา รู้ไหมว่ารอคอยเป็นเช่นไร ใครคนนั้นดั่งศรีขวัญประจำจิต หวังเชยชิดดั่งมดคอยชิมอ้อยหวาน เฉกภู่ผึ้งหวังเชยชมบุปผามานย์ ดั่งมุสิกหวังเชยเนยชั้นดี