เรียงร้อยถ้อยคำ

 มือน้อย ๆ กลางทะเลที่เวิ้งว้าง กลางกิเลศที่ลึกกว้างแห่งตัณหา กลางมรสุมรุมโหมเกินคณา กลางสังคมมองเห็นค่าเพียงแค่ตัว คราบเขม่าคราบเลือดกระเซ็นทั่ว คราบน้ำตาเปรอะตัวทั่วหูหัว คราบน้ำใจแห้งกรังแสนหมองมัว จะดีชั่วเหลือเพียงเรารู้เราเอง พอเสียทีจงดูแลใจของตัว พอเสียทีเห็นหัวของตัวบ้าง .........................

 เจ็บดังใจโดนกรีดโดนเชือดเฉือน   คำบิดเบือนกินใจให้เศร้าหมอง ตัดเยื่อสายสัมพันธ์ไร้อาดูร   หาควรติดแชเชือนไร้ค่าใด

...........ทำไมน้ำตา มันต้องไหล เพียงจิตใจอันคับแคบ และมืดบอดของคนหนึ่ง คงเสียใจเพราะ ที่ให้ เลยผิดหวัง ที่เสียใจ เพราะทำดีที่สุด ยังมีคนมาด่าทอ ขออ่อนแอ สักนิดหน่อย  แค่ผ่านบททดสอบนี้ไป เราจะแกร่งขึ้นและพร้อมห้าวทำตามสิ่งที่หวังต่อไป