เสียใจแต่ต้องก้าวต่อไป ธันวาคม 13, 2568 ...........ทำไมน้ำตา มันต้องไหลเพียงจิตใจอันคับแคบ และมืดบอดของคนหนึ่งคงเสียใจเพราะ ที่ให้ เลยผิดหวังที่เสียใจ เพราะทำดีที่สุด ยังมีคนมาด่าทอขออ่อนแอ สักนิดหน่อย แค่ผ่านบททดสอบนี้ไปเราจะแกร่งขึ้นและพร้อมห้าวทำตามสิ่งที่หวังต่อไป ใช้ร่วมกัน รับลิงก์ Facebook X Pinterest อีเมล แอปอื่นๆ ใช้ร่วมกัน รับลิงก์ Facebook X Pinterest อีเมล แอปอื่นๆ ความคิดเห็น
หวานแต่ช้ำ มิถุนายน 19, 2548 เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ อ่านเพิ่มเติม
เกินใคร? มิถุนายน 21, 2548 ดีเด่นยอดเยี่ยมดีหรือ นี่คือที่ฝันจริงไหม หากงามเกินหน้าผู้ใด ทำไปก็แค่เท่าตน หากเผลอทำพลาดผิดพลั้ง ใครยั้งทับถมฤาสน แม้งานย่ำที่อับจน ไม่ใช่งานตนแล้วไง ดีจริงหรือไม่ที่ฝัน ที่ฉันจะทำถูกไหม ทบทวนตรึกตรองในใจ แล้วไงถ้าฉันอยากทำ อ่านเพิ่มเติม
คนเดียว มกราคม 13, 2549 ตรงสุดขอบฟ้า....แสนไกล ตรงสุดทิวเขา....แสนยาว จะมีหนึ่งไหม...เหน็บหนาว แค่เพียงหนึ่งใจ ฤามีเพียงสายลมที่คอยห่มกาย และที่เกินคว้า เมฆลอยเบื้องบน เกินใจคนจะคว้าและไขว่ สุดจะหยิบคว้ามาเคียงใจ มันสูงไป เกินใจเอื้อมทัน ยามเมื่อต้องไอแดด ใยไม่แผดเผาใจ หนาวลึกลงข้างใน ใจใยเหน็บหนาวครัน วัน เว ลา ล่วง เลย พ้น ผ่าน นาน อีกนาน อีกนาน สัก เท่าไหน ใจจึงจบ สิ้นลงสิ้นใจ คงหมดหนาว เมื่อคราวสิ้นลม อ่านเพิ่มเติม
ความคิดเห็น