มือน้อย ๆ กลางทะเลที่เวิ้งว้าง
กลางกิเลศที่ลึกกว้างแห่งตัณหา
กลางมรสุมรุมโหมเกินคณา
กลางสังคมมองเห็นค่าเพียงแค่ตัว
คราบเขม่าคราบเลือดกระเซ็นทั่ว
คราบน้ำตาเปรอะตัวทั่วหูหัว
คราบน้ำใจแห้งกรังแสนหมองมัว
จะดีชั่วเหลือเพียงเรารู้เราเอง
พอเสียทีจงดูแลใจของตัว
พอเสียทีเห็นหัวของตัวบ้าง
.........................
ความคิดเห็น