ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

ความฝันที่เคยมี


---

## ความฝันที่เคยมี

ความฝันใฝ่ในฝันที่เหลือเชื่อ
ความกร้านศึกทุกเมื่อจนหวั่นไหว
ความทนทุกข์รุกโรมโหมกายใจ
ความอ่อนล้าแรงใจที่เคยทะนง

เคยแน่วแน่แก้ไขในสิ่งผิด
เคยรักชาติแม้ชีวิตเป็นผุยผง
เคยยอมตายหมายให้เกียรติดำรง
เคยปิดทองฐานองค์พระปฏิมา

ด้วยท้อถอยการสร้างสิ่งที่ควร
ด้วยเรรวนพะวักพะวงและกังขา
ด้วยเคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา
ด้วยเสียดายชีวาถ้าสิ้นไป

เคยมีปณิธานที่หาญมุ่ง
หมายผดุงยุติธรรม์อันสดใส
ด้วยทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด
ไม่มั่นใจว่ารักชาติองอาจครัน

โลกมนุษย์คงไม่ดีกว่านี้แน่
เพราะมีแต่ผู้พ่ายแพ้และถูกหยัน
ยากยืนอยู่สู้ไปใฝ่ประจัญ
คงอาสัญตามลำพังเหมือนผองไทย

---

*"ฉันไม่เคยทิ้งความฝัน แต่ความฝันทิ้งฉันเอง"*

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

นาที

เวลานาทีหมุนเวียน เหมือนเทียนจุดแล้วดับสูญ ยามยังมีค่าทวีคูณ เป็นศูนย์เหลือค่าอันใต ทุกยามเวลาจงรู้ ยามอยู่ทำให้สดใส อย่าให้เสียดายในใจ จงใช้ทุกค่านาที

หวานแต่ช้ำ

เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ

ผ่านกาลและเวลา

สุรีย์แสงส่องผ่านด่านราศี นับเลื่อนปีเคลื่อนพ้นจอนักษา เวียนวนผ่านสายธารแห่งเวลา ที่เตือนว่าทุกนาทีไม่รอใคร อีกปีแล้วสงกรานต์แก้วเวียนมาพบ ครบบรรจบอีกรอบนับอสงไขย เร่งจงทำบัดนี้ดีเกินใจ อย่ารอให้แก้ไขจะเสียงาน เรียนเพื่อรู้ ทำเพื่อเรียน เขียนเพื่ออ่าน ผิดพลาดงาน เรียนจำ เป็นคำขาน อย่าผิดซ้ำ ปรับปรุง ให้ได้การ อย่าหมดไฟสืบสานงานต้องทำ เรียนรู้ค่ายคือชีวิตโลกใบเล็ก ยามเยาว์เด็ก ชีวิตแสนขบขำ เรียนรู้ผ่านเวลาน่าจดจำ ถอดเป็นคำ ถึงทุกคน คนห้องค่าย .....:D