แค่เพียงเงา

แค่เพียงเหงา มีใครไหมจะรับรู้
แค่คนเดียวที่เฝ้าดู ในความเหงา
แค่เพียงเงา ไร้ซึ่งคน มาสนใจ
แค่มองไป เพียงผ่าน ไม่น่าสน
เคยอิจฉา...คนเค้ามี อยู่ข้างกาย
เคยอยากเล่า...เรื่องมากมาย ให้รับรู้
เคยอยากเห็น...ในทุกวัน ตื่นมาดู
เคยเพ้ออยู่... ถึงใคร ไหนสักคน
อยู่ลำพัง หัวเราะ ก็เหมือนบ้า
ตื่นขึ้นมา จะพูดจา กับใครไหน
กินข้าวเช้า เที่ยงเย็น ไม่เห็นใคร
ปรึกษาใคร ..ก็ไม่รู้..อยู่ลำพัง