ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

โดดเดี่ยว

หากชีวิตนี้ของฉันไม่มีใคร
หากชีวิตใครของใครไม่มีฉัน
หากชีวิตนี้สุดสิ้นลงที่ตรงนั้น
หากชีวิตฉันลับหายไปไกลไกล
จะมีใครบ้างไหมที่คิดถึง
จะมีใครคนหนึ่งโหยหาฉันบ้างไหม
จะมีใครสักกี่คนห่วงหาและอาลัย
จะมีใครคนใดเดินเข้ามา
หากเวลาผ่านไปเนิ่นนานนานเหลือเกิน
หากเวลามันเดินเดินย้อนกลับ ไปหา
จะมีใครบ้างไหมเดินทางกลับเข้ามา
ก่อนเวลาที่ฉันจะลาไป...แล้วยื้อมัน

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

นาที

เวลานาทีหมุนเวียน เหมือนเทียนจุดแล้วดับสูญ ยามยังมีค่าทวีคูณ เป็นศูนย์เหลือค่าอันใต ทุกยามเวลาจงรู้ ยามอยู่ทำให้สดใส อย่าให้เสียดายในใจ จงใช้ทุกค่านาที

คนเดียว

ตรงสุดขอบฟ้า....แสนไกล ตรงสุดทิวเขา....แสนยาว จะมีหนึ่งไหม...เหน็บหนาว แค่เพียงหนึ่งใจ ฤามีเพียงสายลมที่คอยห่มกาย และที่เกินคว้า เมฆลอยเบื้องบน เกินใจคนจะคว้าและไขว่ สุดจะหยิบคว้ามาเคียงใจ มันสูงไป เกินใจเอื้อมทัน ยามเมื่อต้องไอแดด ใยไม่แผดเผาใจ หนาวลึกลงข้างใน ใจใยเหน็บหนาวครัน วัน เว ลา ล่วง เลย พ้น ผ่าน นาน อีกนาน อีกนาน สัก เท่าไหน ใจจึงจบ สิ้นลงสิ้นใจ คงหมดหนาว เมื่อคราวสิ้นลม

หวานแต่ช้ำ

เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ