นทีล่องท่องสายธาราเรื่อย
สายน้ำเอื่อยลมโชยเพียงพริ้วไหว
ลัดเมืองทุ่งมุ่งเมืองกรุงรุ้งอำไพ
ไปหาใจเพียงนึกดุจอยู่เคียง
เวลานาทีหมุนเวียน เหมือนเทียนจุดแล้วดับสูญ ยามยังมีค่าทวีคูณ เป็นศูนย์เหลือค่าอันใต ทุกยามเวลาจงรู้ ยามอยู่ทำให้สดใส อย่าให้เสียดายในใจ จงใช้ทุกค่านาที
ความคิดเห็น