ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

กิมอั๋นรฤก

ชีวิตเวียนผ่าน เรื่องราว มากมาย
แหวกว่าย กองกรรม สังขาร
แหวกพ้น เหล่าสิ่ง อุปาทาน
สุขทุกข์ วันวาน อนิจจัง

บัดนี้ หนึ่งกาย พ้นผ่าน
เพราะกาล และวัย ทุกขัง
คืนกลับ สู่สรวง ดุจดัง
วิหก คืนรัง แดนเดิม

ผลบุญ ใดใด เคยก่อ
วอนขอ บุญนั้น ช่วยเสริม
ส่งสถิตย์ เกื้อกูล เพิ่มเติม
ให้คุณตา สถิตย์สุข นิจนิรันดร์

อาลัยแก่ คุณตากิมอั๋น  12.12.60  RIP

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

นาที

เวลานาทีหมุนเวียน เหมือนเทียนจุดแล้วดับสูญ ยามยังมีค่าทวีคูณ เป็นศูนย์เหลือค่าอันใต ทุกยามเวลาจงรู้ ยามอยู่ทำให้สดใส อย่าให้เสียดายในใจ จงใช้ทุกค่านาที

คนเดียว

ตรงสุดขอบฟ้า....แสนไกล ตรงสุดทิวเขา....แสนยาว จะมีหนึ่งไหม...เหน็บหนาว แค่เพียงหนึ่งใจ ฤามีเพียงสายลมที่คอยห่มกาย และที่เกินคว้า เมฆลอยเบื้องบน เกินใจคนจะคว้าและไขว่ สุดจะหยิบคว้ามาเคียงใจ มันสูงไป เกินใจเอื้อมทัน ยามเมื่อต้องไอแดด ใยไม่แผดเผาใจ หนาวลึกลงข้างใน ใจใยเหน็บหนาวครัน วัน เว ลา ล่วง เลย พ้น ผ่าน นาน อีกนาน อีกนาน สัก เท่าไหน ใจจึงจบ สิ้นลงสิ้นใจ คงหมดหนาว เมื่อคราวสิ้นลม

หวานแต่ช้ำ

เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ