ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

เวลา ความเหงา และความกดดัน

อยากจะหลั่งรินไหลสายกรรแสง
อยากอ่อนแรงซบหมอนระบายไหล
ที่กักเก็บมานานในหัวใจ
ที่ทำให้ใจเศร้าเหงาเต็มที
ที่สั่งสมกดดันเกมส์ชีวิต
พรั่งพรูคิดอ่อนล้าระบายหนี
น้ำนัยน์เนตรซึมซับทุกข์ชีวี
เหลือเกินมีเก็บกักล้นออกตา
อยากหัวเราะเฮฮากับความเงียบเหงา
อยากพูดคุยกับเงาอยากปรึกษา
อยากร่ำรวยด้วยที่เราว่างเวลา
อยาก....เล่าเรื่องที่เจอมา ให้เธอฟัง
ไปกันไหมในที่มีเธอกับฉัน
ที่ที่มัน เวลา ไม่กักขัง
ที่ที่มีเราอยู่เพียงลำพัง
ที่เรานั่งคุยกัน ยามเย็น ๆ

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

หวานแต่ช้ำ

เพียงรสใดฤาหวานเท่าตาลอ้อย แสนหยดย้อยหอมหวนรัญจวนจิต หวานละมุนแม้หนึ่งน้อยหยดนิด หากแม้ชิดเชยชิมคงอิ่มใจ

เกินใคร?

ดีเด่นยอดเยี่ยมดีหรือ นี่คือที่ฝันจริงไหม หากงามเกินหน้าผู้ใด ทำไปก็แค่เท่าตน หากเผลอทำพลาดผิดพลั้ง ใครยั้งทับถมฤาสน แม้งานย่ำที่อับจน ไม่ใช่งานตนแล้วไง ดีจริงหรือไม่ที่ฝัน ที่ฉันจะทำถูกไหม ทบทวนตรึกตรองในใจ แล้วไงถ้าฉันอยากทำ

ความลับสำหรับฉัน

ใครคนหนึ่งในฝันอยากให้รู้ ใครคนนึงฉันเฝ้าดูนานหนักหนา ใครคนนั้นอยากบอกความในอุรา รู้ไหมว่ารอคอยเป็นเช่นไร ใครคนนั้นดั่งศรีขวัญประจำจิต หวังเชยชิดดั่งมดคอยชิมอ้อยหวาน เฉกภู่ผึ้งหวังเชยชมบุปผามานย์ ดั่งมุสิกหวังเชยเนยชั้นดี